شناسنامه فنی ساختمان

شناسنامه فنی ساختمان چیست؟

شناسنامه فنی ساختمان، برگه‌هایی هستند که توسط وزارت مسکن و شهرسازی طراحی شده‌اند و اطلاعات فنی و مشخصات ساختمان از قبیل مشخصات مهندسین طراح، ناظر و مجری، مشخصات سازه، اطلاعات معماری، مشخصات دیوارها و نماها و غیره در آن ذکر شده است. به طور کلی تمامی ویژگی‌های عمومی ساختمان در آن ذکر شده است.

هدف از صدور این شناسنامه ارتقای سطح کیفی عملیات ساختمان سازی و هم چنین تضمین حقوق و برآورده شدن نیازهای خریداران است. این شناسنامه برای تمامی ساختمان‌هایی که مراحل قانونی ساخت را زیر نظر نهادهای مربوطه گذرانده‌اند صادر می‌شود و در هنگام فروش در اختیار خریدار قرار می‌گیرد.

چگونه باید برای دریافت شناسنامه فنی ساختمان اقدام کنیم؟

برخلاف شناسنامه فنی و ملکی دریافت شناسنامه فنی ساختمان اجباری نیست و صدور آن نیز هزینه‌ای را در بر ندارد. صدور این شناسنامه تنها بر اساس درخواست سازندگان ساختمان صورت می‌گیرد و معمولاً ناظر به فرآیند پیش فروش است. سازنده‌ای که قصد دریافت شناسنامه فنی ساختمان را دارد، می‌تواند پس از صدور پروانه ساختمان، برگه‌ی شناسنامه فنی را از شهرداری مطالبه کرده و آن را تکمیل کند.

تأکید می‌شود که این کار پس از صدور پروانه ساختمان صورت می‌گیرد، بنابراین شخص سازنده برای دریافت شناسنامه فنی باید در ابتدا فرآیند صدور پروانه ساختمان را طی کند. سپس به همراه فردی که درخواست پیش خرید ساختمان را دارد، به یکی از دفاتر اسناد رسمی رفته و یک قرارداد محضری را بین خود تنظیم کنند. گفتنی است شناسنامه فنی ساختمان باید به رؤیت فرد پیش خریدار برسد و وی موافقت خود را با قرارداد بر اساس این شناسنامه اعلام کند.

مدارک لازم برای دریافت شناسنامه فنی ساختمان چیست؟

مدارک لازم جهت دریافت شناسنامه فنی ساختمان معمولاً توسط شهرداری یا سازمان نظام مهندسی ساختمان درخواست می‌شود و بسته به شهر و نوع پروژه (مسکونی، تجاری، اداری و…) ممکن است کمی تفاوت داشته باشد. اما در حالت کلی، مدارک مورد نیاز شامل موارد زیر است:

۱. مدارک مالکیت و شناسایی

• سند مالکیت رسمی ملک (یا بنچاق و استعلام ثبتی)
• کارت ملی و شناسنامه مالک یا مالکان
• وکالت‌نامه رسمی در صورت انجام امور توسط وکیل یا نماینده قانونی
• قبض عوارض نوسازی و پسماند پرداخت‌شده

۲. مدارک پروانه و مجوز ساخت

• پروانه ساختمانی معتبر صادرشده توسط شهرداری
• کروکی یا نقشه موقعیت ملک و تطبیق آن با پروانه
• گزارش مرحله‌ای ناظر و تأیید پایان عملیات ساختمانی
• گواهی پایان کار یا گواهی عدم خلافی از شهرداری

۳. نقشه‌ها و مدارک فنی

• نقشه‌های معماری، سازه، تأسیسات مکانیکی و برقی (مهر و امضا شده توسط مهندسین ذی‌صلاح)
• نقشه As-Built (نقشه‌های نهایی اجراشده) در صورت وجود تغییرات در حین ساخت
• محاسبات فنی و سازه‌ای (نوع سازه، نوع پی، مقاومت مصالح و…)
• مشخصات مصالح مصرفی و سیستم‌های تأسیساتی

۴. مدارک مربوط به مسئولان فنی پروژه

• پروانه اشتغال به کار مهندس طراح، ناظر و مجری ذی‌صلاح
• تعهدنامه‌های طراح، ناظر و مجری
• گزارشات نظارت و کنترل کیفیت مراحل ساخت

۵. مدارک مربوط به ایمنی و استانداردها

• گزارش تأییدیه آتش‌نشانی
• گواهی استاندارد آسانسور و تجهیزات مکانیکی
• تأییدیه نظام مهندسی در خصوص رعایت مقررات ملی ساختمان

۶. مدارک مربوط به انشعابات و خدمات شهری

• قبوض یا تأییدیه واگذاری انشعابات آب، برق، گاز، تلفن و فاضلاب
• گزارش مربوط به عایق‌بندی حرارتی و صوتی (در صورت نیاز)
• مدرک مربوط به ارزیابی مصرف انرژی ساختمان (در پروژه‌های جدید یا خاص)

در نهایت، پس از تکمیل و تأیید این مدارک، پرونده ساختمان به سازمان نظام مهندسی یا شهرداری مربوطه ارسال می‌شود تا پس از بررسی نهایی، شناسنامه فنی و ملکی صادر گردد.

چه اطلاعاتی در شناسنامه فنی ساختمان درج می شود؟

مواردی که در شناسنامه فنی و ملکی ساختمان درج می‌شود عبارت‌اند از:

1. مشخصات عمومی ملک

• شماره پلاک ثبتی و آدرس دقیق

هر ملک در اداره ثبت اسناد دارای یک شماره پلاک ثبتی است که شناسه اصلی و غیرقابل تغییر ملک به حساب می‌آید. این شماره باعث می‌شود موقعیت و مالکیت ملک به طور رسمی در سیستم ثبتی قابل شناسایی باشد. علاوه بر شماره پلاک، آدرس دقیق ملک شامل نام شهر، منطقه، محله، خیابان و کوچه نیز در شناسنامه درج می‌شود تا ملک در موقعیت جغرافیایی به‌طور واضح مشخص گردد.

مقاله پیشنهادی: نقشه پلاک ثبتی تهران

• ابعاد و مساحت زمین طبق سند

– مساحت دقیق زمین (بر اساس مترمربع) و همچنین ابعاد اضلاع آن مطابق با سند مالکیت ثبت می‌شود.

– این اطلاعات برای تعیین ارزش ملک، امکان‌سنجی ساخت‌وساز و محاسبه تراکم ساختمانی اهمیت زیادی دارد.

– در این بخش، مرزهای زمین و همسایگی‌ها (حد شمالی، جنوبی، شرقی و غربی) نیز ممکن است ذکر شود.

• وضع موجود و باقی‌مانده پس از اصلاح

در برخی موارد، به دلیل طرح‌های توسعه شهری یا اصلاح معابر، بخشی از زمین به شهرداری واگذار می‌شود. این موضوع تحت عنوان اصلاحی ملک یا «عقب‌نشینی» شناخته می‌شود. در شناسنامه فنی و ملکی، ابتدا وضعیت موجود (مساحت اولیه طبق سند) ثبت می‌شود و سپس میزان اصلاحی کسر شده و مساحت باقی‌مانده (قابل ساخت) درج می‌گردد. این موضوع برای مالک و خریدار اهمیت دارد، چون ممکن است مساحت قابل بهره‌برداری ملک کمتر از مقدار درج‌شده در سند اولیه باشد.

• نوع کاربری ملک (مسکونی، اداری، تجاری و…)

نوع کاربری زمین یا ساختمان بر اساس پروانه ساخت و طرح تفصیلی شهری تعیین می‌شود. پهنه کاربری می‌تواند مسکونی، تجاری، اداری، صنعتی، آموزشی، درمانی یا ترکیبی از آن‌ها باشد. درج نوع کاربری در شناسنامه از نظر حقوقی بسیار مهم است، چون تغییر کاربری بدون مجوز قانونی می‌تواند موجب جریمه، توقف پروژه یا حتی تخریب بنا شود. همچنین بانک‌ها برای اعطای تسهیلات و بیمه‌ها برای صدور بیمه‌نامه، به کاربری رسمی ملک توجه ویژه‌ای دارند.

2. مشخصات کالبدی ساختمان

• تعداد طبقات، تعداد واحدها، مساحت مشاعات و پارکینگ‌ها

در این بخش ابتدا تعداد کل طبقات ساختمان (زیرزمین، همکف و طبقات بالایی)، تعداد واحدها در هر طبقه و در مجموع کل ساختمان، مساحت فضاهای مشاعی مثل راه‌پله، لابی، حیاط، پشت‌بام، آسانسور و فضای تأسیسات ثبت می‌شود. همچنین تعداد و ابعاد پارکینگ‌های اختصاصی و مشاعی نیز به‌طور دقیق قید می‌شود.

• مشخصات و مساحت تمامی طبقات و واحدها به تفکیک

هر طبقه و هر واحد باید جداگانه در شناسنامه فنی با اطلاعاتی شامل: شماره واحد، مساحت مفید، مساحت بالکن یا تراس، جهت نورگیری، تعداد اتاق‌ها و کاربری (مثلاً مسکونی یا تجاری) است، معرفی گردد.

• مشخصات هندسی و رقومی

در این قسمت ویژگی‌های عددی و هندسی ساختمان ثبت می‌شود که شامل موارد زیر است: ارتفاع هر طبقه: مثلاً ۳ متر یا ۳.۲۰ متر (که بر اساس استانداردهای معماری تعیین می‌شود)

• • میزان پیش‌آمدگی: اگر بالکن یا نمای ساختمان به سمت معبر عمومی یا فضای مشاع پیش‌آمده باشد، ابعاد آن ذکر می‌شود.
  • تراکم ساختمانی: میزان زیربنای ساخته شده در مقایسه با مساحت زمین. این موضوع برای کنترل ساخت‌وساز شهری و ارزش‌گذاری ملک اهمیت ویژه‌ای دارد.
  • سطح اشغال: درصدی از مساحت زمین که در همکف به ساختمان اختصاص داده شده است.

3. اطلاعات مالک و ذی‌نفعان

• نام و مشخصات مالک یا مالکان

در این قسمت، نام و نام خانوادگی، کد ملی یا شماره شناسنامه و نشانی محل سکونت مالک یا مالکان ثبت می‌شود. اگر ملک دارای چند مالک باشد (به صورت مشاع یا تفکیکی)، سهم هر مالک نیز باید دقیقاً مشخص شود.

در صورتی که ملک در مالکیت یک شخص حقوقی (شرکت یا سازمان) باشد، اطلاعات آن شرکت شامل نام، شماره ثبت، کد اقتصادی و مشخصات مدیرعامل درج می‌گردد.

• وضعیت حقوقی ملک (سند، بدهی، رهن یا بازداشت احتمالی)

وضعیت حقوقی ملک به صورت کامل توضیح داده می‌شود تا خریدار یا ذی‌نفعان بعدی از صحت و سلامت حقوقی آن مطمئن شوند.

مهم‌ترین مواردی که در این بخش درج می‌شود:

• • نوع سند: رسمی شش‌دانگ، تفکیکی، مشاعی یا قولنامه‌ای (فقط در صورت ثبت رسمی معتبر خواهد بود).
  • بدهی‌های احتمالی: مانند بدهی به شهرداری بابت عوارض نوسازی، عوارض ساخت‌وساز یا مالیات.
  • رهن: اگر ملک در رهن بانک یا موسسه مالی باشد، این موضوع باید به صراحت قید شود.

بازداشت یا توقیف ملک: اگر ملک به حکم دادگاه یا به دلیل بدهی بازداشت شده باشد، در شناسنامه درج می‌شود تا از انتقال غیرقانونی جلوگیری شود.

4. مشخصات مسئولان فنی و حقوقی پروژه

• اطلاعات اشخاص حقیقی (طراح، ناظر، مجری)

در این بخش مشخصات فردی اشخاصی که به طور مستقیم مسئولیت طراحی، نظارت و اجرای ساختمان را برعهده دارند درج می‌شود.

موارد ثبت‌شده شامل:

• • نام و نام خانوادگی
  • رشته و تخصص (عمران، معماری، برق، مکانیک و…)
  • نوع صلاحیت (طراح معماری، محاسب سازه، ناظر معماری، ناظر تاسیسات و…)
  • شماره پروانه اشتغال مهندسی صادر شده توسط سازمان نظام مهندسی
  • شماره مجوز دفتر مهندسی (در صورت فعالیت تحت پوشش دفتر)

این اطلاعات نشان‌دهنده هویت حرفه‌ای و قانونی افراد کلیدی پروژه است.

نکته: برای اشخاص حقوقی مانند شرکت ها و دفاتر مهندسی باید اطلاعاتی مانند نام شرکت، نوع صلاحیت، شماره پروانه اشتغال به کار، نام مدیرعامل یا مسئول فنی معرفی‌شده از سوی شرکت ثبت گردد.

• اطلاعات نیروی انسانی دارای کارت مهارت فنی معتبر

علاوه بر مهندسان و طراحان، در اجرای ساختمان کارگران و تکنسین‌هایی فعالیت دارند که تخصص عملی و عنوان شغلی (مثلاً برق‌کار، لوله‌کش، جوشکار، بنا، سنگ‌کار و…) دارند.

برای تضمین کیفیت کار، افراد دارای کارت مهارت فنی معتبر (صادره از سازمان فنی و حرفه‌ای) باید معرفی شوند.

این بخش کمک می‌کند تا مشخص شود آیا اجرای ساختمان توسط افراد دارای صلاحیت عملی و حرفه‌ای صورت گرفته یا خیر.

5. اطلاعات فنی و اجرایی (جداول تخصصی)

• اطلاعات معماری، مشخصات دیوارها، نازک‌کاری و نما

در این بخش نوع طراحی معماری ساختمان، سبک معماری (مدرن، کلاسیک، ترکیبی و…)، جنس و ضخامت دیوارها، تیغه‌ها و مصالح به‌کاررفته مشخص می‌شود. جزئیات نازک‌کاری مانند نوع گچ‌کاری، سنگ‌کاری، سرامیک، رنگ، کف‌پوش و پوشش‌های داخلی ثبت می‌گردد. نما نیز با ذکر نوع مصالح (سنگ، آجر، شیشه، کامپوزیت و…) و جزئیات تزئینی معرفی می‌شود.

• مشخصات سازه‌ای (نوع خاک، پی، سازه، مصالح، سقف و…)
  • اطلاعات مربوط به مطالعات ژئوتکنیک (نوع و مقاومت خاک)
  • نوع پی و فونداسیون (منفرد، نواری، رادیه، شمعی و…)
  • نوع سازه (اسکلت فلزی، بتنی، مختلط) و مصالح مصرفی
  • نوع سقف (تیرچه‌بلوک، دال بتنی، کامپوزیت و…)

این بخش اهمیت بالایی در بحث ایمنی، زلزله‌پذیری و مقاومت ساختمان دارد.

• تجهیزات و تأسیسات مکانیکی و برقی ساختمان
  • سیستم گرمایش (شوفاژ، پکیج، موتورخانه مرکزی و…)
  • سیستم سرمایش (کولر آبی، کولر گازی، چیلر و…)
  • لوله‌کشی آب، فاضلاب و گاز
  • سیستم‌های برقی شامل سیم‌کشی، تابلو برق، روشنایی و ارتینگ (سیستم اتصال زمین)

• مشخصات آسانسورها (نوع، درب، ترمز ایمنی، سیستم محرکه و…)
  • تعداد آسانسورها و ظرفیت هرکدام
  • نوع آسانسور (هیدرولیکی یا کششی)
  • نوع درب (اتوماتیک، نیمه‌اتوماتیک یا دستی)
  • وجود سیستم‌های ایمنی مثل پاراشوت (ترمز ایمنی) و ضربه‌گیر
  • نوع سیستم محرکه (گیربکسی یا گیرلس)

مطلب پیشنهادی: نمونه قرارداد تعمیر و نگهداری آسانسور

• تجهیزات و تاسیسات نصب‌شده
  • فهرست تجهیزات نصب‌شده در ساختمان (کولر، چیلر، سیستم‌های سرمایش و گرمایش و…)
  • شامل کولرهای آبی یا گازی، سیستم VRF، چیلر مرکزی، پکیج، رادیاتورها و فن‌کویل‌ها

• وضعیت انشعابات (آب، برق، گاز، تلفن، فاضلاب)
  • تعداد انشعابات و وضعیت اتصال به شبکه‌های شهری
  • انشعاب آب (تعداد کنتورها و ظرفیت آن‌ها)
  • برق (تک‌فاز یا سه‌فاز بودن، میزان آمپر)
  • گاز شهری (خانگی یا صنعتی)
  • تلفن و اینترنت
  • سیستم فاضلاب (اتصال به شبکه شهری یا وجود چاه جذبی)

• ارزیابی کیفیت عملیات اجرایی (کیفیت سازه، معماری، مصالح مصرفی و…)

در این بخش کیفیت اجرای کار توسط ناظر یا بازرس ارزیابی می‌شود. مواردی مثل کیفیت اجرای اسکلت، رعایت اصول معماری، صحت نصب تأسیسات و مطابقت مصالح مصرفی با استانداردهای ملی کنترل و ثبت می‌شود. این ارزیابی در آینده برای بیمه ساختمان یا هنگام خرید و فروش بسیار ارزشمند است.

6. تاریخچه و وضعیت ساخت

در این بخش، روند اجرایی و سوابق اداری پروژه ساختمانی مورد بررسی قرار می‌گیرد. ابتدا تاریخ صدور پروانه ساخت درج می‌شود تا مشخص شود عملیات ساختمانی در چه بازه زمانی آغاز شده است. سپس تاریخ پایان کار به‌عنوان زمان رسمی اتمام پروژه و تأیید تطابق آن با مقررات ساختمانی ذکر می‌گردد. در ادامه، هرگونه تغییرات یا اصلاحات انجام‌شده در طول پروژه: مانند افزایش طبقه، تغییر نقشه‌های معماری، اصلاحات در سازه یا تأسیسات،، باید به‌صورت دقیق ثبت شود.

7. ایمنی و استانداردها

در این بخش، میزان رعایت مقررات ملی ساختمان و استانداردهای فنی مرتبط با طراحی، اجرا و بهره‌برداری از ساختمان بررسی می‌شود. همچنین، آیین‌نامه آتش‌نشانی و ضوابط ایمنی مرتبط با مسیرهای فرار، سیستم اعلام و اطفای حریق، مصالح نسوز و دسترسی خودروهای امدادی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. از سوی دیگر، انطباق پروژه با ضوابط شهرسازی همچون تراکم، ارتفاع، فاصله‌ها و حریم‌ها بررسی می‌شود تا از هرگونه تخلف احتمالی جلوگیری شود. در نهایت، ارزیابی مقاوم‌سازی و ایمنی ساختمان از نظر استحکام سازه‌ای، مقاومت در برابر زلزله و پایداری کلی انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود ساختمان از نظر فنی و ایمنی در وضعیت مطلوب قرار دارد.

8. انرژی و محیط زیست (در برخی مناطق)

در این بخش، عملکرد ساختمان از نظر بهره‌وری انرژی و حفظ محیط زیست مورد بررسی قرار می‌گیرد. یکی از موارد مهم، رتبه مصرف انرژی ساختمان است که بر اساس شاخص‌های استاندارد ملی و با توجه به نوع مصالح، سیستم‌های گرمایش و سرمایش، و میزان مصرف انرژی تعیین می‌شود. همچنین، وضعیت عایق‌بندی حرارتی و صوتی دیوارها، سقف، پنجره‌ها و کف‌ها مورد ارزیابی قرار می‌گیرد تا مشخص شود تا چه اندازه ساختمان در کاهش اتلاف انرژی و ایجاد آسایش حرارتی و صوتی برای ساکنان مؤثر است. این بخش به ویژه در مناطق شهری بزرگ و پروژه‌های مدرن اهمیت بالایی دارد و نقش مهمی در اخذ گواهی‌های صرفه‌جویی انرژی و رعایت استانداردهای محیط زیستی ایفا می‌کند.

مراحل صدور شناسنامه فنی ساختمان چیست؟

1. صاحب کار با در دست داشتن درخواست صدور پروانه ساختمان به شهرداری یا سایر مراجع صدور پروانه ساختمان مراجعه نموده و با اریه مدارک لازم تشکیل پرونده می دهد.
2. مرجع صدور پروانه ساختمان پس از بررسی مدارک و درخواست صاحب کار نسبت به صدور مجوز تهیه نقشه (دستور نقشه) اقدام می نماید.
3. صاحب کار با در دست داشتن مجوز تهیه نقشه (دستور نقشه) به یکی از دفاتر مهندسی یا اشخاص حقوقی طراحی ساختمان جهت تهیه طرح موضوع این شیوه نامه مراجعه می نماید.
4. طراح ساختمان ضمن تهیه نقشه معماری منطبق بر ظوابط شهرسازی و مقررات ملی ساختمان یک نسخه از نقشه های معماری تهیه شده را جهت کنترل ظوابط شهرسازی تحویل مرجع صدور پروانه ساختمان می نماید و شهرداری در صورتی که در نقشه های معماری دارای نقص یا ایراد باشد، موارد را رسماً یا کتباً به طراح اعلام نموده و آن را برای اصلاح به طراح عودت می دهد.
5. مرجع صدور پروانه ساختمان در صورت کامل بودن نقشه های معماری، نسبت به صدور صورتحساب عوارض مربوطه اقدام و درخواست تهیه و تکمیل نقشه های اجرایی را می نماید.
6. طراح ساختمان نقشه های اجرایی معماری، سازه ای، و تأسیساتی را تهیه کرده و جداول دفترچه اطلاعات ساختمان را تکمیل و تایید می نماید و یک سری کامل از نقشه های تهیه شده را جهت کنترل مقررات ملی ساختمان به سازمان استان آن ارایه می نماید.
7. سازمان استان ضمن بازبینی مدارک ارایه شده، نقشه های مربوط را با توجه به مقررات ملی ساختمان و ضوابط شهرسازی، کنترل نموده و در صورت نداشتن ایراد زیربنایی یا مجتمع یا مجموعه ساختمان را در بخش مربوط به طراحی ساختمان در دفترچه اطلاعات ساختمان ثبت می نماید.
8. درصورتی نقشه های ارایه شده دارای ایراد باشد، سازمان استان کتباً و رسماً به طراح اعلام می نماید و طراح نسبت به اصلاح و ارسال آن به سازمان استان اقدام خواهد نمود، در هر حال مدتبررسی نقشه ها و تأیید آن توسط سازمان استان نباید از یکماه تجاوز نماید
9. سازمان استان پس از معرفی مجری مورد نظر مالک به سازمان استان، با دریافت یک نسخه از قرارداد مالک و مجری، دفترچه اطلاعات ساختمان تکمیل شده توسط طراح را تحویل مجری نموده و وی را به همراه ناظران حقیقی یا حقوقی ساختمان به مرجع صدور پروانه ساختمان معرفی می نماید، یک نسخه از معرفی نامه ناظران مذکور به مالک و مجری نیز تحویل می گردد در ضمن تعداد و زیربنای کار مورد نظر توسط سازمان استان در دفتر کنترل ظرفیت اشتغال مجریان ثبت می گردد.
10. شهرداری یا سایر مراجع صدور پروانه ساختمان پس از صدور پروانه ساختمان یک نسخه از آن را به همراه نقشه های مصوب در اختیار مجری و یک نسخه به هر یک از مهندسان ناظر قرار می دهد.
11. مجری مکلف است تصویر پروانه ساختمان و یک نسخه از نقشه های مصوب را به سازمان استان تحویل نماید.
12. مجری مکلف است اطلاعات عملیات اجرایی را مرحله به مرحله در دفترچه اطلاعات ساختمان وارد نموده و تاییدیه های ناظران را در هر مرحله اخذ نماید. پس از تکمیل و تایید جداول مربوطه در پایان کار دفترچه را به منظور صدور شناسنامه فنی ساختمان به سازمان استان تحویل دهد.
13. سازمان استان بر اساس اطلاعات و تاییدیه های موجود در دفترچه اطلاعات ساختمان، شناسنامه فنی و ملکی ساختمان را حداکثر ظرف 15 روز صادر نموده و جهت ارایه به مرجع صدور پروانه ساختمان در اختیار مجری قرار می دهد.
14. مجری مکلف است جهت دریافت گواهی پایان کار، شناسنامه فنی ساختمان صادر شده توسط سازمان استان را در اختیار مرجع صدور پروانه ساختمان قرار داده و مراجع مذکور مکلفند گواهی پایان کار را بر اساس شناسنامه فنی ساختمان صادر نمایند.
15. استنکاف از ثبت اطلاعات ساختمان از جانب طراحان، ناظران و مجریان به عنوان تخلف محسوب و توسط سازمان استان قابل پیگرد می باشد.
16. در مجموعه هایی که با یک پروانه ساختمانی ساخته می شوند پس از صدور شناسنامه فنی ساختمان ، به ازا هر واحد یک نسخه مصدق شناسنامه فنی و ملکی ساختمان با قید توضیحات لازم بنابر تقاضای مالکان توسط سازمان استان صادر و در اختیار آنها قرار می گیرد.
17. صدور المثنی طبق ضوابطی که توسط سازمان تعیین می شود بلامانع است.
18. هر نهاد یا شخص وارد کننده اطلاعات فقط در قبال اطلاعات خود مسئول می باشد و در برابر صحت و سقم اطلاعات وارد شده توسط نهاد یا شخص دیگر مسئولیتی ندارد.

شناسنامه فنی  را چه نهادی صادر می کند؟

مرجع صادر کننده ‌ی شناسنامه فنی و ملکی، سازمان نظام مهندسی ساختمان در هر استان است.

این سازمان‌ وظیفه دارد به درخواست مجریان پروژه ‌های ساختمانی برای صدور شناسنامه فنی و ملکی رسیدگی نماید و پس از ثبت مشخصات ملک مربوط در شناسنامه‌ های خامی ‌که توسط وزارت مسکن و شهر سازی در اختیار آن‌ ها قرار داده شده، این سند را صادر کند.

البته صدور این شناسنامه هزینه‌ هایی را دارد که تعرفه‌ ی آن با پیشنهاد سالانه‌ ی شورای مرکزی سازمان نظام مهندسی و تصویب نهایی وزارت مسکن تعیین می‌ شود و کلیه‌ ی مالکان و مجریان پروژه ‌های ساختمانی موظف به پرداخت این هزینه ‌ها هستند.

شناسنامه فنی با شناسنامه فنی و ملکی چه تفاوتی دارد؟

اگرچه این دو سند تشابه اسمی دارند. اما با یکدیگر تفاوت ‌های اساسی دارند. این تفاوت ها عبارتند از:

• شناسنامه فنی در زمان صدور پروانه ساختمان صادر می‌ شود اما صدور شناسنامه فنی و ملکی در زمان دریافت گواهی پایان کار صورت می‌ گیرد.
• قانون صدور شناسنامه فنی بر اساس قانون پیش فروش ساختمان بوده که در سال ۱۳۸۹ به تصویب رسیده است؛ اما صدور شناسنامه فنی و ملکی بر مبنای قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان انجام می ‌گیرد که این قانون در سال ۱۳۷۴ به تصویب رسیده است.
• در شناسنامه فنی اطلاعات کلی ساختمان اعم از اطلاعات مربوط به معماری، سازه‌ ها و تأسیسات ذکر می‌ شود. در حالی که در شناسنامه فنی و ملکی مواردی مانند رعایت قوانین ملی مرتبط با ساخت و ساز و ضوابط مربوط به شهر سازی نیز آورده می ‌شود.
• همچنین صدور شناسنامه فنی توسط شهرداری و صدور شناسنامه فنی و ملکی، توسط سازمان نظام مهندسی ساختمان انجام می ‌گیرد.

مفاد قانونی شناسنامه فنی و ملکی

در اجرای بند ز ماده 21 قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان و (بند چ ماده 114) آیین نامه اجرایی آن، مصوب سال 1374 و مواد فصل نهم آیین نامه اجرایی ماده 33 قانون مذکور، شناسنامه فنی و ملکی ساختمان که حاوی اطلاعات مستند درباره مشخصات ساختمان می باشد، در سه بخش: 1- اطلاعات ثبتی و ملکی 2- اطلاعات اشخاص مسئول طراحی ، نظارت و اجرای ساختمان و 3- اطلاعات فنی تنظیم و صادر می گردد.